Znany warszawski lekarz dermatolog. Prowadził prywatną praktykę lekarską, w 1925 jego gabinet zlokalizowany był na ul. Chmielnej 35Informator leczniczy Rzeczypospolitej Polskiej oraz przewodnik po uzdrowiskach i letniskach, Warszawa 1925, s. 116., a następnie w latach 1930–1939 na Marszałkowskiej 111 (Światowid) w Warszawie. Zajmował się chorobami wenerycznymi, skórnymi i „niemocą płciową”. Przyjmował również w Lecznicy Centralnej na Marszałkowskiej 131. Należał do Izby Lekarskiej Warszawsko-Białostockiej i był uprawniony do głosowania do Rady Izby.

Podczas kampanii wrześniowej 1939 został zmobilizowany. 3 września wyruszył w kierunku Brześcia. Po agresji ZSRR na Polskę w nieznanych okolicznościach wzięty do niewoli radzieckiej. Według stanu z kwietnia 1940 był jeńcem obozu w Kozielsku. Między 15 a 17 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 032/1 poz. 42 nr akt 2852 z 14 kwietnia 1940. Został zamordowany między 16 a 19 kwietnia 1940 w lesie katyńskim przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu.