Późną jesienią 1944 jako dowódca kompanii 289 pułku piechoty 120 Dywizji Piechoty 117 Korpusu Piechoty 21 Armii w stopniu starszego porucznika wraz z dywizją został przerzucony z Estonii do Polski i włączony w skład 1 Frontu Ukraińskiego. Był kandydatem na członka WKP(b). 18 stycznia 1945 podczas operacji wiślańsko-odrzańskiej wyróżnił się w walkach o Mrzygłód, gdzie wraz z kompanią zadał Niemcom duże straty, 23 stycznia 1945 brał udział w walkach o przyczółek w rejonie Opola, gdzie jego kompania zadała Niemcom straty w wysokości ponad stu zabitych. W marcu 1945 brał udział w operacji górnośląskiej, 15 marca 1945 został ciężko ranny i wkrótce zmarł w szpitalu w Namslau (obecnie Namysłów). Został pochowany w Namysłowie.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (pośmiertnie, 10 kwietnia 1945) Order Lenina (pośmiertnie, 10 kwietnia 1945) Order Czerwonej Gwiazdy (2 października 1944) Medal „Za obronę Leningradu” (1944)
Bibliografia Biogram na stronie warheroes.ru (ros.) [dostęp 2019-03-01]
Kategoria:Starsi porucznicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 1945