Kazimierza (reformatów), z własnych środków wzniosła praktycznie całą budowlę, co kosztowało ją 30.000 złotych polskich. W tamtych latach na swego przewodnika duchowego wybrała ojca Bonawenturę z Przemyśla i z jego rąk przyjęła habit tercjarzy świeckich. Oddawała się wówczas surowym praktykom pokutnym i świadczyła dzieła miłosierdzia. Spadek otrzymany po zmarłych rodzicach w większości przeznaczyła na ukończenie kościoła reformatów, a także na ofiary dla innych kościołów, klasztorów, szpitali, ubogich, więźniów i dłużników. W klasztorze reformatów łożyła na żywność, ubiór i leki dla zakonników. Ascetyczny tryb życia z czasem wpłynął negatywnie na jej zdrowie. W wyniku tego otrzymała od biskupa Piotra Gembickiego pozwolenie na odprawianie mszy świętych w jej kaplicy domowej. 26 sierpnia 1644 spisała testament, w którym swój majątek (5000 złp w gotówce i 25.000 złp w nieruchomościach i dobrach ziemskich) przekazała ubogim, jak również różnym klasztorom, kościołom, szpitalom, bractwom i instytucjom dla biedoty. Wykonawcami testamentu byli m.in. Jerzy Ossoliński i Stanisław Szembek. Najwięcej otrzymali reformaci krakowscy (9200 złp). 1000 złp otrzymali reformaci z Wieliczki na sklepienie tamtejszego kościoła, a 500 złp przeznaczyła na szpital w Olkuszu. Krakowscy reformaci otrzymali też kosztowny obraz Matki BożejKraków.