Koh 12,7) należy człowiek do świata ziemskiego. Dzięki tchnieniu, otrzymanemu również od Boga, należy do świata niebiańskiego (por. Ps 51,14). Jest jednak jednością. Także wtedy, gdy, jak nauczał św. Paweł w 7 rozdziale Listu do Rzymian w. 25, rozum człowieka ogląda bezradnie nieporządek, jaki wskutek grzechu został wprowadzony do ludzkiego ciała (por. Mt 26,41).
Czasem ciało-sarks oznacza też ogół organizmów żywych (Rdz 6, 17; Ps 136, 25; Syr 40, 8) albo całą ludzkość, jak w stwierdzeniu z Księgi Izajasza 40,5: „wszelkie ciało jest jak trawa” (por. Łk 3, 6; Jl 3, 1; Dz 2, 17; Mk 13, 20; J 17, 2 ). Ciało wyraża też ludzkie pokrewieństwo (Rdz 29, 14; 37, 27; Rz 9, 3) a także – poprzez wyrażenie „jedno ciało” – szczególną jedność małżeńską (Rdz 2, 24 = Mt 19, 5 paral.; 1 Kor 6, 16; Ef 5, 31).