XX wieku adaptowano na siedzibę stowarzyszenia dawnych mieszkańców Viðey. Działalność rolniczą prowadzono na wyspie jeszcze do lat 50. XX wieku. Od tego momentu wyspa jest niezamieszkana.

thumb|Widok z promu płynącego na wyspę – w tle masyw Esja W 1906 roku zachodnim wybrzeżu wyspy na skałach Hjallasker osiadł kuter Ingvar, który został później całkowicie zniszczony przez sztorm. Na pokładzie zginęło 20 członków załogi. Wydarzenie to upamiętnia tablica pamiątkowa. W 1944 roku w północnej części wyspy rozbił się kanadyjski niszczyciel Skeena. Zginęło wówczas 15 członków załogi. W trakcie akcji ratowniczej uratowano życie 198 osób.

W 1968 roku zrujnowana rezydencja i kościół zostały przekazane Narodowemu Muzeum Islandii. W 1986 roku przejęte zostały przez władze Reykjavíku i po trwającej 2 lata renowacji udostępnione zwiedzającym. Na parterze rezydencji znajduje się wystawa historyczna oraz ekspozycja dzieł islandzkich artystów. W budynku działa też restauracja. Obecnie oba budynki wchodzą w skład Muzeum Miasta Reykjavík.

Wyspa stanowi popularne miejsce wycieczek z Reykjavíku.