Zaraz po aresztowaniu Straka został przesłuchany przez Jiřígo Markoviča. W ciągu kilku godzin przyznał się do popełnienia również pozostałych przestępstw. Ponadto wyznał, że jego popęd seksualny był tak silny, że przy szukaniu odpowiedniej ofiary nie odczuwał potrzeby snu i pieszo potrafił przejść w nocy kilkadziesiąt kilometrów.

Sąd nie mógł skazać Straki na więcej niż 10 lat pozbawienia wolności, z uwagi na jego młody wiek. W więzieniu był wielokrotnie gwałcony i katowany przez innych współwięźniów, którzy próbowali go też zabić. W 1994 roku na mocy amnestii ówczesnego prezydenta, Václava Havla, jego kara została skrócona. Został poddany leczeniu w szpitalu psychiatrycznym w Opawie. Poddał się kastracji, ale operacji mózgu odmówił. Podczas pobytu w zakładzie próbował zażywać pervitin (oparty na metamfetaminie stymulant używany przez niemieckich żołnierzy podczas II wojny światowej). Rodzice Straki przeprowadzili się na Morawy i nie utrzymywali z nim kontaktu. Zgodnie z zaleceniami lekarzy, 24 grudnia 2004 Straka został wypisany z ośrodka. W 2005 zmienił nazwisko i zamieszkał w Gnojniku, niedaleko granicy czesko-polskiej. Jego zwolnienie i udzielanie się w mediach wywołało wiele negatywnych reakcji. Specjaliści zapewniali, że po kastracji nie stanowi dalszego zagrożenia.