Pierwszym etapem miała być instalacja systemów odzwierciedlających możliwości systemu Joint STARS, w dalszej kolejności AWACS, a na końcu systemów pozwalających realizować zadania rozpoznania elektromagnetycznego (SIGINT/ELINT). Sercem systemu kontroli przestrzeni powietrznej miał być wielofunkcyjny radar produkcji Northrop Grumman Electronic Systems (będącego częścią koncernu Northrop Grumman), Multi-role Electronically Scanned Array (MESA), który znalazł swoje zastosowanie w samolocie Boeing 737 AEW&C. W 2003 roku Northrop Grumman, Boeing oraz Raytheon tworzące zespół mający stworzyć E-10 MC2A, wygrały kontrakt na rozpoczęcie fazy rozwoju i demonstracji systemu (SDD - System Development and Demonstration). Boeing miał dostarczyć płatowiec Boeing 767-400E, oznaczony wstępnie jako E-10A TDP (Technology Development Program), na którym zamierzano zainstalować wymagane wyposażenie. Na początku 2006 roku siły powietrzne wstrzymały finansowanie fazy SDD, aby w lutym 2007 roku, w ramach cięć budżetowych i szukania oszczędności w programach wojskowych, ostatecznie zakończyć program.
Bibliografia Paweł Henski: Boeing E-3 Sentry Na straży powietrznych granic, „Lotnictwo Aviation International”, nr 1 (2019), s. 30-34, .
Kategoria:Amerykańskie samoloty rozpoznawcze po 1945 Kategoria:Amerykańskie samoloty wojskowe po 1945 E-10 Kategoria:Samoloty z napędem odrzutowym