Z miejscem związana jest tradycja objawienia maryjnego z nocy z 14 na 15 sierpnia 1512 roku. Według przekazu dwóch strażników winnic miało ujrzeć Maryję, która zwróciła uwagę na zły stan kościoła. Po tym wydarzeniu świątynię rozbudowano i nadano jej wezwanie Matki Bożej od Objawienia.
Od 1955 roku kościołem opiekowali się franciszkanie słoweńskiej prowincji Świętego Krzyża. Po ich odejściu w 2014 roku parafia i zabudowania klasztorne przeszły pod bezpośrednią administrację diecezji koperskiej.
Z sanktuarium wiążą się pielgrzymki, procesje oraz tradycja przewożenia figury Maryi drogą morską z Izoli do Strunjanu. W kościele zachowały się obrazy wotywne i przedstawienia odnoszące się do miejscowego kultu maryjnego.
Zabudowania salin
Przy salinach zachowały się dwa budynki związane z produkcją soli. Starszy, pochodzący z połowy XIX wieku, mieścił na parterze magazyn, a na piętrze pomieszczenia mieszkalne rodziny pracownika salin.
Drugi budynek powstał w pierwszej ćwierci XX wieku i był wykorzystywany jako miejsce odpoczynku pracowników. Zachowało się w nim urządzenie pompowe służące do przetaczania solanki do basenów odparowujących.