Autorzy zalecają ponadto, aby przetestować odporność preferowanego modelu na zmiany doboru próby poprzez porównanie go z różnego rodzaju alternatywnymi specyfikacjami w roli „placebo”.
Syntetyczne grupy kontrolne wykorzystano w rosnącej liczbie zastosowań empirycznych, m.in. do oszacowania kosztów klęsk żywiołowych, czy wpływu zabójstwa politycznego na lokalny rynek mieszkaniowy.
Przykładowy opis matematyczny Najprostszy przypadek syntetycznej grupy kontrolnej jest definiowany przez zespół Abadiego jako wektor wag dla wektora zmiennych w grupie eksperymentalnej i w grupie porównawczej obejmującej przypadków, Wektor wag ma wymiary odpowiadające liczbie przypadków, z wartościami pomiędzy 0 a 1 włącznie, i sumuje się do 1, Wagi wybiera się jako taką wartość która minimalizuje kwadratowe różnice pomiędzy obserwacjami z obu grup:
Dodatkowe wagi odzwierciedlają relatywne znaczenie, jakie badacze przypisują dokładnemu dopasowaniu grup pod względem zmiennej – gdzie czynniki będące przedmiotem badania powinny mieć wysokie wagi.