Schronisko powstało w wyniku zjawisk krasowych w wapieniach skalistych pochodzących z późnej jury. W jego wygładzonych ścianach występują nacieki grzybkowe, polewy i jamki wirowe. Namulisko ubogie, piaszczysto-kamieniste. Końcową część schroniska przebijają korzenie drzew. Temperatura i wilgotność dość stałe. Światło dociera tylko do początkowej części korytarza. W schronisku obserwowano występowanie muchówek, brak roślin.
Historia odkrycia i eksploatacji Po raz pierwszy jako jaskinię wymienia go Z. Ciętak w 1935 r., w 1951 r. wymienia go Kazimierz Kowalski, w 2008 r. A. Górny i M. Szelerewicz. Zmierzył go i wykonał jego plan A. Polonius w 2017 r.
Przypisy
Kategoria:Żary (województwo małopolskie) Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej