Antoni Wojciechowski, ps. Dziuk (ur. 2 maja 1892 w Będzinie, zm. 24 września 1939 w Warszawie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Virtuti Militari, starosta.
Życiorys Syn Józefa i Teodory z Miedzińskich, urodzony w Będzinie. Ukończył studia na Wydziale Finansowo‑Ekonomicznym Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie. Przez pięć lat był członkiem Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”. Od 10 sierpnia 1914 służył w Legionach Polskich, jako podoficer w 1 pułku piechoty I Brygady. Do stycznia 1915 służył w Oddziale Wywiadowczym ob. Światopełka. Po kryzysie przysięgowym w POW w Zagłębiu. 17 maja 1922 odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie – popartym 15 kwietnia 1922 przez płk Edwarda Rydza-Śmigłego – czytamy:Od 11 listopada 1918 w Wojsku Polskim. 18 marca 1919 został mianowany z dniem 1 marca tego roku podporucznikiem piechoty z równoczesnym przeniesieniem z Okręgu Wojskowego Będzin do 6 Pułku Piechoty LegionówDz. Rozk. Wojsk. Nr 36 z 1 kwietnia 1919 roku, poz. 1149.. W 1920 służył w Oddziale V Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych, w sztabie Dowództwa Okręgu Kraków i znowu w Ministerstwie Spraw Wojskowych. 14 kwietnia 1921 został mianowany porucznikiem i przeniesiony ponownie do służby w 6 Pułku Piechoty Legionów.