W latach 1963–1965 dokonano wielu remontów kościoła, ponieważ szkody górnicze znacznie uszkodziły jego strukturę. Decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 16 marca 1966 r. obiekt został wpisany do rejestru zabytków.

Architektura Świątynia orientowana, trzynawowa z symetrycznie usytuowanymi nawami, ze sklepieniami kolebkowymi z lunetami, emporami bocznymi i półkoliście zakończonym wydzielonym prezbiterium. Murowana wzniesiona na planie krzyża łacińskiego, ma nawę środkową znacznie szerszą i wyższą od naw bocznych. Nawy pokrywa stromy jedno kalenicowy, dwuspadowy dach, ułożony prostopadle do osi prezbiterium tworzący okapy, pokryty blachą. W osi budowli od zachodniej strony znajduje się wysoka kwadratowa murowana wieża z pilastrami na narożnikach z dzwonnicą oraz kruchtą w przyziemiu. W zachodniej ścianie wieży znajduje się wejście główne do kościoła. Kruchta od kościoła oddzielana jest skrzydłowymi drzwiami. Wieża zwieńczona piętrowo ustawionymi dwoma latarniami z prześwitem zakończona barokowym cebulastym hełmem, ze smukłą metalową iglicą, na której umieszczona jest kula, a na końcu krzyż.