Problem komplikuje dodatkowo rywalizacja z innymi osobami, tym bardziej, im jest ich więcej, szczególnie w przypadku aukcji zamkniętych, ponieważ dodaje to do zagadnienia trudność oceny, w jakim stopniu konieczne jest przebicie pozostałych ofert.
Przykładem eksperymentów przytoczonych przez Thalera były licytacje słoika z monetami o nieujawnionej przed zakończeniem aukcji wartości $8, wykonane 48 razy w klasach mikroekonomii Uniwersytetu Bostońskiego. Choć przeciętne oszacowanie wartości słoja wyniosło $5,13 i było zaniżone, przeciętna wartość zwycięskiej oferty stanowiła $10,01. Inne badanie sprawdzało hipotezę, że o ile błąd taki można popełnić raz lub parę razy, to ludzie są w stanie się go szybko oduczyć. Spośród 69 uczestników biorących udział w 20 aukcjach jedynie 5 wykazało taką poprawę – co skłania badaczy do konkluzji, że zmiana nie jest tu ani prosta, ani szybka. Badania wykonano także na pracownikach firm prywatnych, którzy mieli częsty profesjonalny kontakt z różnego rodzaju licytacjami – okazało się, że są równie skłonni do ulegania „klątwie” jak studenci. Literatura wskazuje także, że analogiczny mechanizm może występować także np.