W trakcie swej działalności był pięciokrotnie aresztowany. Uciekał za każdym razem, w 1941 r. zbiegł z więzienia w Nowym Sączu i w 1944 r. uciekł z transportu do obozu koncentracyjnego Mauthausen-Gusen.
Wiosną 1945 r. powrócił do Nowego Sącza, ale z obawy przed komunistycznymi represjami wyjechał na Dolny Śląsk a potem na Pomorze. Swoją działalność w Armii Krajowej ujawnił przed władzami w 1947 r. Uniknął więzienia dzięki wstawiennictwu Stanisława Mikołajczyka, którego syna przeprowadził w czasie wojny przez góry na Węgry.
Przeniósł się do Zakopanego, gdzie w Ośrodku Kultury Fizycznej wrócił do uprawniania narciarstwa. Był też trenerem i zawodnikiem sekcji kajakarskiej i lekkoatletycznej Zrzeszenia Sportowego „Start” Nowy Sącz, trenerem w sekcji narciarskiej CWKS „Zakopane”, „Start” Zakopane, LKS w Piątkowej i LKS Poprad Rytro. W 1953 r. zdobył wicemistrzostwo Polski w biegu na 53 km. Do Nowego Sącza wrócił w 1954 r.
Ciągle pozostawał w zainteresowaniu Urzędu Bezpieczeństwa i w 1953 r. został zmuszony do podjęcia współpracy w charakterze tajnego współpracownika. W 1958 r. został skreślony z listy agentów z powodu niechęci do współpracy i nieszczerości.
W dn. 1 września 1965 r.