Powierzchnia płowomiodowa lub daktylowobrązowa, czasami bledsza, żółtawomiodowa na brzegu, w stanie suchym żółtawa lub żółtawoochrowa na środku, w stanie wilgotnym prążkowana, prążki ciemnobrązowe, matowe lub lekko jedwabiście-łuskowate w miejscach, gdzie jest suchy. Blaszki grzyba 16–20 z blaszeczkami (l = 0–3), przyrośnięte, wykrojone z ząbkiem lub nieco zbiegające, zwykle rzadkie, od prawie trójkątnych do brzuchatych, początkowo jasnoochrowe lub żółtawomiodowe, następnie silnie ochrowe do płowomiodowych lub rdzawomiodowych, dość grube, czasami rozwidlone w pobliżu brzegu kapelusza lub żyłkowane po bokach lub przeplatane. Ostrza jaśniejsze, początkowo kłaczkowate. Trzon Wysokość 10–25 mm, grubość 0,5–1,5 mm, zwężony ku dołowi, rzadziej prawie równy, często wygięty, sporadycznie spłaszczony, zwarty, gąbczasto-włóknisty wewnątrz, często dość twardy, podstawa, gdy rośnie, często otoczona zbitą masą grzybni i piasku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Hełmówka piaskowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.