Kirsanowa jeszcze w 1918 dotarła do Moskwy i objęła stanowisko sekretarza komitetu rejonowego partii bolszewickiej w dzielnicy Chamowniki.
Jesienią 1919 stanęła na czele wydziału politycznego komisariatu wojskowego w Permie (miasto zostało odbite z rąk białych przez Armię Czerwoną w lipcu tego rokuJ. D. Smele, Civil war in Siberia. The anti-Bolshevik government of Admiral Kolchak 1918-1920, Cambridge University Press, Cambridge 1996, s. 318.). We wrześniu 1920 została sekretarzem komitetu WKP(b) w Omsku, natomiast w latach 1922–1924 pełniła obowiązki zastępcy rektora Uniwersytetu Komunistycznego im. Swierdłowa w Moskwie. W 1938 kierowała wydziałem uczelni wyższych Wszechzwiązkowego Komitetu Szkolnictwa Wyższego przy Radzie Komisarzy Ludowych ZSRR.
Po ataku Niemiec na ZSRR w 1941 pracowała jako lektorka wydziału agitacji i propagandy przy Radzie Komisarzy Ludowych. Po wojnie działała w Międzynarodowej Demokratycznej Federacji Kobiet i zasiadała w prezydium Antyfaszystowskiego Komitetu Kobiet Radzieckich.
Odznaczona Orderem Lenina oraz Orderem Czerwonej Gwiazdy.