Wacław Łęgowski (ur. 28 września 1888 w Piotrkowie, zm. między 23 a 24 kwietniaУБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, s. 472. 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Antoniego i Antoniny ze Staniszewskich. W Wojsku Polskim od grudnia 1918. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. W 1923 w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 204 lokatą służył w 31 pułku piechoty. W 1924 awansował do stopnia kapitana i nadal służył w 31 pp. W 1932 służył w komendzie miasta Łódź. Był kierownikiem administracji koszar w Komendzie Miasta Łodzi. Z dniem 30 września 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.
Podczas kampanii wrześniowej dostał się do sowieckiej niewoli. Według stanu z kwietnia 1940 był jeńcem kozielskiego obozu. 22 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 040/3 poz. 75 nr akt 481, z 20 kwietnia 1940. Został zamordowany między 23 a 24 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Nie został zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943.