W 1956 rozpoczął studia na kierunku Archeologia Pradziejowa i Wczesnośredniowieczna Uniwersytetu Warszawskiego, na trzecim roku studiów samodzielnie prowadził badania wykopaliskowe na Górze Zamkowej i terenie zespołu osadniczego w Wyszogrodzie. Uczestniczył również w badaniach prowadzonych w Szwajcarii, Wiślicy i na Polach Grunwaldzkich. Jesienią 1960 ukończył studia uzyskując stopień magistra, w grudniu tego samego roku z polecenia prof. Zdzisława Rajewskiego został zatrudniony na stanowisku konserwatora archeologicznego dla m.st. Warszawy w Urzędzie Konserwatorskim. Od wiosny 1961 prowadził badania powierzchniowe na terenie Starego i Nowego Miasta, a szczególnie na terenie Gnojnej Góry. W kolejnych latach badał teren Ogrodu Botanicznego, Jazdowa wraz z otoczeniem zamku. W 1961 i 1962 prowadził rozległe badania wykopaliskowego za terenie grodziska wczesnośredniowiecznego na Starym Bródnie, stanowiły one uzupełnienie prac prowadzonych przez dr. Krystynę Musianowicz. W 1966 zainicjował powstanie periodyku Warszawskie Materiały Archeologiczne, w 1970 obronił na Uniwersytecie Wrocławskim pracę doktorską Kowalstwo Mazowieckie. Od 1966 zasiadał Komisji Historii Starożytnej i Średniowiecznej Mazowsza przy Mazowieckim Ośrodku Badań Naukowych, po śmierci dr.