Równoważność pomiaru (ekwiwalencja, niezmienność pomiaru lub pomiarowa) – właściwość metod psychometrycznych, która opisuje w jakim stopniu mierzą one dany konstrukt tak samo w różnych grupach. W technicznym sensie, jest to podobieństwo struktury miary, np. jej modelu czynnikowego (i w domyśle, hipotetycznych zmiennych ukrytych), przy stosowaniu jej w poszczególnych grupach. Wyróżnia się także podłużną niezmienność pomiaru, w przypadku stosowania miary w tych samych grupach na przestrzeni czasu.
Nie jest tożsama z bardziej powierzchownymi miarami trafności narzędzia, takimi jak jego doraźna przydatność prognostyczna, i – w ocenie np. Millsapa, Boorsboma i in. oraz w polskim omówieniu Głogowskiej i Lubiewskiej – jest w psychologii zbyt często zaniedbywana, choć może to prowadzić do poważnych błędów. Boorsbom, czy Wicherts ilustrowali wynikające z tego zawodności, i krytykowali trafność porównań międzygrupowych w wielu spośród tak popularnych narzędzi jak kwestionariusze wielkiej piątki, oraz testy określające iloraz inteligencji.