Konstanty Emil Łotocki (ur. 24 stycznia 1890 w Wadowicach, zm. 16–19 kwietnia 1940 w Katyniu) – major intendent Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Był synem Emila i Anastazji z Bazarów. 30 czerwca 1910 zakończył naukę w klasie ósmej c. k. III Gimnazjum w Krakowie ze zdanym egzaminem dojrzałości. Był członkiem szkolnej orkiestry dętej.

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej armii. Na stopień podporucznika sanitarnego został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1917. Jego oddziałem macierzystym był 13 pułk piechoty.

W Wojsku Polskim od 1920. 20 maja 1920 został awansowany z dniem 1 kwietnia 1920 porucznikiem sanitarnym. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 13 pułku piechoty.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. W 1922 jako kapitan był komendantem kadry X baonu sanitarnego. W lutym 1926 został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki kierownika I referatu administracji rezerw i zastępcy komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień Ostrowiec. W 1930 został przeniesiony z działu sanitarnego do działu kancelaryjnego w korpusie oficerów administracyjnych. Z dniem 1 listopada 1932 został wysłany na czteromiesięczną praktykę u płatnika 25 pułku ułanów w Prużanie.