W marcu 1944 brał udział w forsowaniu Dniestru i Prutu i wyzwalaniu Husiatyna i Czerniowców, latem 1944 w operacji lwowsko-sandomierskiej i forsowaniu Bugu, w listopadzie 1944 został przerzucony w rejon Lublina i włączony w skład 1 Frontu Białoruskiego. W styczniu 1945 uczestniczył w operacji wiślańsko-odrzańskiej i przełamywaniu obrony przeciwnika podczas ataku na Łódź i Poznań; 16 stycznia sforsował Pilicę, 18 stycznia wraz z 44. Gwardyjską Brygadą Pancerną walczył o Rawę Mazowiecką, a następnego dnia o Łęczycę. 25 stycznia wraz z korpusem pancernym sforsował Wartę i ruszył w kierunku Odry. Od 1 marca 1945 wraz z 11 Gwardyjskim Korpusem Pancernym brał udział w operacji pomorskiej, w tym 3 marca w walkach o Świdwin, 18 marca o Kołobrzeg, a 25 marca o stację kolejową Gdynia. Od 16 kwietnia uczestniczył w operacji berlińskiej, w tym w bitwie o wzgórza Seelow. Pod koniec 1945 został zdemobilizowany, w 1949 skończył technikum samochodowe w Mińsku, pracował w zarządzie mechanizacji w truście nr 15.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Witold Gintowt · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.