Studia uniwersyteckie młodzieży z Prus Królewskich w XVI–XVIII wieku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w specjalności historii nowożytnej Polski, oświaty i wychowania.
Na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy 1 lipca 1989 roku został zatrudniony na pół etatu jako kierownik Zakładu Historii Nowożytnej w Instytucie Historii, późniejszym Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych na Wydziale Humanistycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Bydgoszczy. 1 września tego roku został zatrudniony na pełny etat. Do 30 września 1989 pracował jako adiunkt. Od 1 października 1989 do 31 sierpnia 1990 był docentem. 1 września 1990 został profesorem nadzwyczajnym WSP. W tym czasie był jednym z organizatorów kierunku historycznego tej uczelni. 22 sierpnia 1995 na wniosek Rady Naukowej Instytutu Historii Uniwersytetu Gdańskiego otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Nominację wręczył mu ówczesny Prezydent RP, a jego były uczeń Lech Wałęsa. Został zatrudniony jako profesor 1 maja 1999. W latach 1990–1993, 1993-1996 i od 1 września 1999 do 31 sierpnia 2002 sprawował funkcję prodziekana spraw studiów zaocznych i nauki Wydziału Humanistycznego WSP, później Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. 30 września 2005 przeszedł na emeryturę.