Aleksandra Dunin-Wąsowicz (ur. 10 czerwca 1932 w Poznaniu, zm. 22 lipca 2015 w Warszawie) – polska archeolog, profesor w Polskiej Akademii Nauk.
Biografia W 1955 ukończyła studia na Uniwersytecie Warszawskim. Była związana naukowo z Instytutem Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk. Jej studia skupiały się na badaniu rozwoju technologii w starożytnej Grecji oraz na opracowywaniu map z tamtych terenów.
Podtrzymywała także współpracę z archeologami z Gruzji. Od 1981 pełniła stanowisko zastępcy redaktora czasopisma „Archeologia”. Publikowała głównie w języku francuskim.
Zmarła po długiej chorobie, została pochowana w Ożarowie Sandomierskim.
Prace naukowe 1965 – Tokarstwo i bednarstwo w starożytnej Grecji, Kwartalnik Historii Kultury Materialnej 13, s. 455–467. 1966 – Remarques sur la chronologie des principales techniques du traitement du bois dans la Grčce antique, Kwartalnik Historii Kultury Materialnej 16, s. 739–743. 1967 – Plan miasta i plan zaplecza rolniczego kolonii greckiej (Znaczenie nowych źródeł archeologicznych);