W 1959 roku konsternację w zespole projektowym wywołało ujawnienie przez odwiedzającego dziennikarza The Motor, że jeden z konkurentów planuje w niedługim czasie wprowadzić na rynek modele o bardzo zbliżonym kształcie nadwozia, ze wspomnianym „skrzydłem” (okazały się nimi modele Forda – Anglia 105E oraz Consul Classic 109E).

W 1961 roku znajdującą się w trudnej sytuacji finansowej spółkę nabyło przedsiębiorstwo Leyland Motors. Wkrótce zadecydowano o rozpoczęciu prac projektowych od podstaw. Zamiast konstrukcji ramowej wykorzystano nadwozie samonośne, a także konwencjonalny układu przeniesienia napędu. Pojazd otrzymał odmienną, choć równie odważną stylistykę nadwozia, za którą ponownie odpowiedzialny był Michelotti. Prace projektowe trwały nieco ponad dwa lata.

Sprzedaż Triumph 2000 oficjalnie zaprezentowany został publiczności 15 października 1963 roku na w Londynie, gdzie spotkał się z bardzo pozytywnym przyjęciem prasy branżowej. Model wypuszczono pod marką Triumph, na fali popularności modeli Triumph Herald, i – jednocześnie całkowicie kończąc obecność marki Standard na rynku. Do sprzedaży trafił 8 stycznia 1964 roku, reklamowany przez producenta jako luksusowy samochód rodzinny ze sportowymi akcentami.