Mimo przeszkód pełny przekład udało się wydrukować w czerwcu 1835 roku.
W 1836 wszyscy misjonarze zostali wydaleni przez królową Ranavalonę I, która próbowała powstrzymać europejskie wpływy na wyspie. W 1861 roku panowanie na Madagaskarze objął jej syn Radama II, który wrócił do wcześniejszej polityki Radama I i otworzył granice na europejskie wpływy. W tym czasie na Madagaskar przybyli jezuici i ustanowiony został Kościół katolicki, który w 1875 roku miał już 15 tys. wiernych.
W 1950 roku Norweskie Towarzystwo Misyjne i dwie grupy amerykańskie utworzyły Malgaski Kościół Luterański. Następnie w 1968 roku w wyniku zjednoczenia najstarszych kościołów powstał największy kościół protestancki Kościół Jezusa Chrystusa na Madagaskarze. Misje protestanckie skoncentrowały się głównie na wyżynach w centrum, wśród ludności Merina, a Kościół katolicki na obszarach przybrzeżnych.
Obecnie do Kościoła katolickiego należy około jedna czwarta mieszkańców, a co trzeci jest protestantem. Oprócz kalwinów i luteranów protestantyzm na Madagaskarze reprezentowany jest także przez zielonoświątkowców, anglikanów, ewangelików, adwentystów dnia siódmego, baptystów i wiele mniejszych kościołów.