Ok, to umieraj – śmiało, umieraj natychmiast.” Po dwudziestu minutach dziewczynka zwymiotowała i zdefekowała, mimo to obecni dorośli przytrzymywali ją nadal w zwoju.
Po czterdziestu minutach Jeane powiedziała: „Dziecko nie chce żyć. Jest mięczakiem.” Candace powiedziała wtedy ostatnie zarejestrowane słowo: „Nie.” Ponder zaczęła wówczas skandować: „Mięczak, mięczak, mięczak!” Prowadzące sesję wyprosiły po jakimś czasie pozostałych dorosłych. Po pięciu minutach rozmowy rozwinęły tkaninę. W tym momencie Candace już nie oddychała, nie poruszała się i miała wyraźną sinicę. Watkins powiedziała: „O, tu jest, śpi we własnych wymiotach.” Obserwująca pomieszczenie na monitorze Jeane wbiegła do sali i podjęła próby resuscytacji. Watkins wezwała wtedy ambulans, który dotarł na miejsce po dziesięciu minutach. Ratownicy medyczni przywrócili u dziewczynki puls i przetransportowali ją do szpitala w Denver. Lekarze stwierdzili jednak u niej śmierć mózgu spowodowaną uduszeniem.