W 1943 zdała egzamin czeladniczy, później egzamin mistrzowski, uzyskując jako pierwsza kobieta w Polsce tytuł mistrza złotnictwa.
Po wojnie wróciła do Poznania, gdzie prowadziła wraz z mężem zakład złotniczy. Jej prace złotnicze zdobyły medal Związku Izb Rzemieślniczych na ogólnopolskiej wystawie w 1947. Kontynuowała też przerwane studia z historii sztuki, które ukończyła w 1952 pod kierunkiem Szczęsnego Dettloffa, przedstawiając pracę dotyczącą relikwiarza elbląskiego z 1388, wydaną w Studiach Pomorskich w 1957.
Na fali bitwy o handel Szulcom odebrano rodzinny zakład, który dał następnie początek spółdzielni jubilerskiej „Juwelia”. Jednocześnie władze uniemożliwiły Sokolnickiej zatrudnienie się w tej spółdzielni. Pracę znalazła w konkurencyjnej dla „Juwelii” Spółdzielni Pracy Rzemiosła Artystycznego „Rytosztuka”, gdzie w latach 1952–1957 pełniła funkcję głównego projektanta. Po odejściu z „Rytosztuki” została rzeczoznawcą w Desie.
Została pochowana na Cmentarzu Junikowo w PoznaniuInformacje na stronie um.poznan.pl.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy złotnicy Kategoria:Polscy jubilerzy Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 1989 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie