31 sierpnia 1935 został zwolniony ze stanowiska podprokuratora przy Wojskowym Sądzie Okręgowym nr I i przeniesiony do Wojskowego Sądu Okręgowego nr II na stanowisko sędziego śledczego. W marcu 1939 służył w Departamencie Sprawiedliwości MSWojsk. na stanowisku kierownika referatu.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 dostał się do niewoli sowieckiej. Według stanu z grudnia 1939 był jeńcem kozielskiego obozu. Między 19 a 21 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 036/4 poz. 75 nr akt 4151, z 16 kwietnia 1940. Został zamordowany między 20 a 22 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943 wpis w dzienniku ekshumacji z 04.05.1943, nr 804. Figuruje liście AM-187-804 i Komisji Technicznej PCK: GARF-17-0804. Na obydwóch listach zostało podane jedno imię – Zdzisław. Przy szczątkach Majewskiego znaleziono przepustkę, 3 karty pocztowe, karty wizytowe, świadectwo szczepienia w Kozielsku nr. 3448, 3 listy, kalendarzyk kieszonkowyAuswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943, s. 188.. Znajduje się na liście ofiar (pod nr 0804) opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 107, w Nowym Kurierze Warszawskim nr 112 z 1943.