W październiku 1921 zostało ogłoszone zwolnienie porucznika Malejki z czynnej służby jako mieszkańca Śląska Cieszyńskiego, pełnił wówczas służbę 4 dywizjonie artylerii ciężkiej. W 1924 był porucznikiem rezerwy ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 1078 lokatą w 12 pułku artylerii polowej. W latach 30. XX wieku mieszkał w Gdyni, pracował jako urzędnik firmy spedycyjnej. Należał do rezerwy 29 pułku artylerii lekkiej i podlegał pod PKU Warszawa–Miasto III. W korespondencji komendantury obozu juchnowskiego do OPW w Moskwie, miejsce zamieszkania Malejki przed wrześniem 1939 jest wskazane jako Kobyle w powiecie nowosądeckim. Prawdopodobnie chodzi o tę miejscowość.
W czasie mobilizacji zgłosił się zgodnie z rozkazami do Ośrodka Zapasowego Artylerii Lekkiej nr 3 który był mobilizowany przez 29 pal w Prużanie. Objął dowództwo baterii OZ. OZAL nr 3 po zmobilizował się zgodnie z planem w dniach 3 – 7 września. Po agresji sowieckiej z 17 września dwa dni później przekroczył granicę litewską. Żołnierze Ośrodka Zapasowego zostali internowani przez Litwinów a następnie przekazani Rosjanom. Według stanu z 19 października Leon Malejka był jeńcem obozu juchnowskiego. W listopadzie 1939 został przewieziony do obozu kozielskiego.