Rodzina Homolacsów sprzedała zakłady w 1870 roku Ludwigowi Eichbornowi z powodu utraty rentowności wskutek wyczerpywania się złóż rudy. Nowy właściciel próbował ratować upadające przedsiębiorstwo poprzez gospodarkę rabunkową i wyzysk górali. W 1875 roku wygaszono wielki piec, a cztery lata później całkowicie zamknięto huty, nie zaprzestając natomiast nadmiernej eksploatacji lasów. W roku 1880 lub 1881 dobra przeszły w ręce Magnusa Peltza (niekiedy określanego jako Pelz), zięcia Eichborna, zapewne w formie posagu. Kiedy w 1884 roku powódź ujawniła postępującą erozję gleb i wyniszczenie regli, austriackie władze objęły lasy zakopiańskie sekwestrem rządowym. Wkrótce Peltz zbankrutował i w rezultacie dobra zakopiańskie zostały wystawione na przymusową licytację. W lutym roku 1888 kupił je po cenie wywoławczej (choć na licytację stawiło się trzech zainteresowanych) Jakub Goldfinger, przedsiębiorca drzewny z Nowego Targu, właściciel dwóch papierni.