Nieuwzględnienie go w modelu statystycznym nie prowadzi do problemu pominiętych zmiennych i nie zniekształca generowanych oszacowań.
Do błędu prowadzi kontrolowanie koliderów w modelowaniu statystycznym lub warunkowanie po nich w projekcie badania lub doborze próby. Przykładami takich błędów są błąd selekcji i paradoks Berksona, w których grupa eksperymentalna i porównawcza są dobierane warunkowo względem wartości zewnętrznego czynnika, który jest sam w sobie skutkiem badanego zjawiska. Sztucznie wprowadzone warunkowe prawdopodobieństwo odzwierciedla się w obciążonych (zawyżonych lub zaniżonych) estymatorach siły związków między zmiennymi, które wpływają na kolider.
W oryginalnym przypadku opisanym przez Berksona analiza roli cukrzycy w rozwoju zapalenia pęcherzyka żółciowego wykonana w nieprzemyślany sposób jedynie w populacji osób hospitalizowanych prowadziła do błędnej konkluzji, że pierwsze zaburzenie jest czynnikiem ryzyka w rozwoju drugiego.