Miejsce szczególne w jego twórczości zajmowała fotografia pejzażowa, fotografia portretowa, fotografia społeczna – powstająca przy zastosowaniu wywoływaczy drobnoziarnisto-wyrównawczych, sporządzanych według własnej receptury oraz własnej autorskiej techniki tonowania nazywaną złotobromem. Był aktywnym uczestnikiem wielu wystaw fotograficznych; indywidualnych oraz zbiorowych; w Polsce i za granicą. Jego fotografie otrzymały wiele nagród i wyróżnień (m.in. na Pierwszej Polskiej Wystawie Fotografii Ojczystej – I nagroda). Były wiele razy publikowane m.in. na łamach specjalistycznego miesięcznika ilustrowanego Fotograf Polski.

W latach 20. XX wieku był związany z Polskim Towarzystwem Miłośników FotografiiWacław Żdżarski, Historia fotografii warszawskiej, Wydawca – Państwowe Wydawnictwo Naukowe (1974), s. 137–150.. W 1937 został przyjęty w poczet członków Fotoklubu Polskiego. Na przełomie 1938/1939 był członkiem Fotoklubu Warszawskiego.

Zmarł 27 grudnia 1939.

Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 11 listopada 1936, 31 stycznia 1939 „za zasługi na polu pracy zawodowej”.)