Kościół świętego Franciszka z Asyżu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu tarczyńskiego archidiecezji warszawskiej.

Historia Budowę obecnego kościoła rozpoczęto około 1800 roku staraniem Piotra Czołchańskiego, ówczesnego dziedzica Prażmowa. Świątynię ukończono w 1817 roku staraniem kolejnego właściciela dóbr, Franciszka Ryxa, co upamiętnia tablica fundacyjna umieszczona nad wejściem głównym. W 1848 roku kościół poddano restauracji, a w 1871 roku do fasady dobudowano wieżę, zmieniając pierwotny wygląd świątyni.

Architektura Kościół jest murowany z cegły i otynkowany, nieorientowany, wzniesiony w stylu klasycyzmu. Jest jednonawowy, na planie wydłużonego prostokąta, z prezbiterium niewyodrębnionym z korpusu. Od wschodu znajduje się trójkondygnacyjna wieża usytuowana na osi fasady, pełniąca w przyziemiu funkcję przedsionka. Od zachodu do korpusu przylega prostokątna, nieco węższa od nawy przybudówka mieszcząca zakrystię i kruchty, za którą znajduje się kaplica grobowa rodziny Ryxów. W nawie od strony wschodniej znajduje się chór muzyczny wsparty na dwóch słupach.