W grudniu tego roku ogłoszono jego przeniesienie z Dowództwa Obszaru Warownego „Wilno” do 3 dywizjonu artylerii pieszej (od 1 czerwca 1933 – 33 dywizjon artylerii lekkiej) na stanowisko oficera żywnościowego. Z dniem 15 sierpnia 1933 roku został przeniesiony do korpusu oficerów intendentów. W lipcu 1935 został zwolniony z zajmowanego stanowiska w 33 dal i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr III. W 1939 prawdopodobnie oficer rezerwy.
Podczas kampanii wrześniowej wzięty do niewoli przez Sowietów. Początkowo przetrzymywany w obozie w Putywlu. W listopadzie 1939 przeniesiony do obozu kozielskiego. Między 3 a 5 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa bez numeru poz. 33, z 1 kwietnia 1940. Został zamordowany między 4 a 7 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943, wpis w dzienniku ekshumacji bez daty, nr 61. Figuruje liście AM-168-61 i Komisji Technicznej PCK: GARF-3-061. Przy szczątkach Mayera znaleziono pozwolenie na broń, karty wizytoweAuswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943, s. 168.. Znajduje się na liście ofiar (pod nrem 061) opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 95, Nowym Kurierze Warszawskim nr 97 z 1943.