oraz unseely tłumaczone jako "nieszczęśliwy", "pechowy" lub "nieświęty" wywodzą się odpowiednio ze staroangielskiego sæl i gesælig. Te same korzenie ma współczesne słowo silly (pl. głupiutki) a słowo seely znaleźć można w licznych dziełach literatury średnio-angielskiej autorstwa, na przykład, Geoffreya Chaucera. Wiele ballad i opowieści opowiada o "Seilie wichts", jak nazywane były wróżki przez mieszkańców nizin szkockich. W Walii powszechnie wierzono, że istnieją dwa typy wróżek lub elfów zwane Silly Frit i Sili go Dwt, których nazwy reprezentują zapożyczenie przymiotnika silly (w tym kontekście, szczęśliwy), stosowanego w odniesieniu do fantastycznych istot, które było bardziej rozpowszechnione w angielskiej Mercji na granicy z Walią w przeciwieństwie do granicy angielsko-szkockiej. Pierwszy przydomek jest czysto angielski, podczas gdy drugi jest przeinaczeniem imion wróżek z angielskich bajek, których element jest cząstka "tot" (na przykład Tom Tit Tot).