Eufrozyna Weber z domu Beyga (ur. 27 grudnia 1884 w Grodzisku Wielkopolskim, zm. 1935 w Krakowie) – polska działaczka społeczno-narodowościowa, organizatorka Polskiego Czerwonego Krzyża w Rybniku.
Życiorys Urodziła się 27 grudnia 1884 roku w Grodzisku Wielkopolskim. Jej ojciec Franciszek był piekarzem. W Grodzisku ukończyła szkołę powszechną. Wychowana w duchu patriotyzmu, uczęszczała na kursy gospodarstwa domowego dla dziewcząt, gdzie potajemnie uczono również historii Polski i polskiej literatury. W 1907 wyszła za mąż za Władysława Webera. Po ślubie przeprowadziła się do Rybnika, gdzie jej mąż pracował jako urzędnik. W 1908 urodziła córkę Wandę, w kolejny latach przyszły na świat córki: Magdalena (1915), Felicja (1921), Maria (1924). W Rybniku udzielała się w Towarzystwie Czytelni Ludowych, które organizowało m.in. propagujące polskość kursy, wykłady i występy teatralne. W okresie plebiscytu i powstań śląskich była współzałożycielką, a następnie przewodniczącą Towarzystwa Polek. Pomagała emigrantom polskim przybywającym na teren Śląska. W trakcie III powstania śląskiego założyła Komitet Opiekuńczy Pań, którego zadaniem była m.in. opieka nad chorymi i rannymi powstańcami. W 1922 Władysław Weber został burmistrzem Rybnika, co ułatwiło Eufrozynie jeszcze większe zaangażowanie w działalność społeczną i charytatywną.