W listopadzie wydała swój drugi studyjny album zatytułowany . Na płycie znalazło się 11 utworów nagranych w stylistyce muzyki flamenco połączonej z różnymi innymi rodzajami muzyki, m.in. pop, R&B i muzyki elektronicznej. Za jego produkcję odpowiadał El Guincho, który jest również autorem niektórych tekstów. Ponadto Rosalía w trakcie nagrań współpracowała z takimi artystami jak , Rossy de Palma, Justin Timberlake i Timbaland i Scott Storch. Sample i niektóre fragmenty testów nawiązują do utworów innych wykonawców, m.in. „Say My Name” Destiny’s Child w utworze „Di mi nombre” i „Cry Me a River” Justina Timberlake’a w „Bagdad”. W swoich utworach odwołuje się do XIII-wiecznej historii miłosnej pt. „” napisanej w języku oksytańskim. W tytułach utworów i teledyskach często nawiązuje do chrześcijaństwa, swoich rodzinnych stron pełnej fabryk i magazynów oraz hiszpańskiej kultury. Album był jej pracą magisterską z flamenco. Płyta była na pierwszym miejscu listy przebojów w Hiszpanii oraz w amerykańskim zestawieniu najpopularniejszych albumów popu latynoskiego magazynu Billboard. Był także na listach najlepiej sprzedających się płyt w Belgii, Holandii, Portugalii i Szwajcarii.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rosalía · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.