Piotr”, dąb i polichromia, kościół Duszpasterstwa Ludzi Morza Centrum Stella Maris w Gdyni, „Madonna", marmur karraryjski, na tle mozaiki według projektu Katarzyny Latałło, Wyższe Seminarium Duchowne w Płocku. Zajmowała się też rzeźbą portretową, medalierstwem, małymi formami „Głuchołazy i Inuksuki”"Głuchołazy i Inuksuki, Kamienne stosy, cairns (z celtyckiego carn), znane są na wszystkich kontynentach. Ustawiane były jako punkty orientacyjne i znaczniki kierunkowe. Występowały już w czasach prehistorycznych w Europie (dolmeny), północnej i północno-wschodniej Afryce – (Somalia -taal), Azji (Mongolia-oovo), a także w obu Amerykach. Mieszkańcy Arktycznej Ameryki Północnej (w północnej Kanadzie, na Alasce i na rdzennej Grenlandii) tradycyjnie budowali starannie skonstruowane stosy i kamienne rzeźby nazywane inuksuit i inunnguat. Cairns były używane od czasów prekolumbijskich w całej Ameryce Łacińskiej do oznakowania szlaków. Nawet dzisiaj w Andach w Ameryce Południowej ludzie Quechuan używają cairns jako miejsc kultu religijnego. W niektórych kulturach cairns czasami są określane przez ich cechy antropomorficzne. W języku niemieckim i niderlandzkim cairn znany jest jako steinmann i steenman, co znaczy dosłownie "kamieniec". We Włoszech, a zwłaszcza włoskich Alpach, spotykamy formacje zwane ometto, czyli "małym człowiekiem".