W 1948 r. przeniosła się do Wrocławia, gdzie zamieszkiwała już przesiedlona część jej rodziny – mama Maria Szerska, siostra Iza i ciotki – Stanisława Argasińska (pozostała niezamężnaElżbieta Kościelak, Maria Michałowska, Wrocław: Galeria Kościelak, 2014, s. 92.) oraz Henryka Dembińska z córką HaniąElżbieta Kościelak, Maria Michałowska, Wrocław: Galeria Kościelak, 2014, s. 39, 104..
W 1953 r. wyszła za mąż za Borysa Michałowskiego, współtwórcę Wydziału Rzeźby w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Jak sama wspominała, „bycie żoną profesora” stanowiło dla niej duże obciążenie, zarówno w relacjach z koleżankami i kolegami czy kadrą z PWSSP, jak i w kwestii kształtowania artystycznej niezależnościElżbieta Kościelak, Maria Michałowska, Wrocław: Galeria Kościelak, 2014, s. 39.. W latach 1960–1964 Michałowski pracował nad Pomnikiem Pomordowanych Profesorów Lwowskich, a żona mu asystowała, ale ich ścieżki artystyczne się rozchodziły, a małżeństwo rozpadało – Maria „została porwana przez nurt awangardy”Elżbieta Kościelak, Maria Michałowska, Wrocław: Galeria Kościelak, 2014, s. 82.. Później jej wieloletnim partnerem intelektualnym i życiowym został artysta awangardowy Zdzisław Jurkiewicz, z którym artystka nawiązała relację ok. 1963 r.