Temerario – hiszpańska kanonierka torpedowa z końca XIX wieku, jednostka prototypowa typu Temerario. Okręt został zwodowany 29 października 1889 roku w stoczni Varadero de Santa Rosalía w Kartagenie i wszedł w skład hiszpańskiej marynarki wojennej w 1891 roku. Jednostka została wycofana ze służby w 1920 roku, po czym sprzedana prywatnemu przedsiębiorstwu, w którym służyła jako holownik.

Projekt i budowa „Temerario” został zamówiony i zbudowany w krajowej stoczni Varadero de Santa Rosalía w Kartagenie. Projekt zakładał powstanie jednostki o stalowym kadłubie, dwóch umieszczonych blisko siebie kominach i dwóch masztach. Stępkę okrętu położono 1 grudnia 1887 roku, a zwodowany został 29 października 1889 roku.

Dane taktyczno-techniczne Okręt był kanonierką torpedową o długości między pionami 58 metrów, szerokości 6,73 metra i maksymalnym zanurzeniu 3,16 metra. Wyporność normalna wynosiła 562 tony, a pełna 630 ton. Siłownię jednostki stanowiły dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 2600 KM, do których parę dostarczały cztery kotły: dwa lokomotywowe i dwa cylindryczne. Prędkość maksymalna napędzanego dwiema śrubami okrętu wynosiła 19 węzłów. Okręt zabierał standardowo zapas 106 ton węgla, a maksymalnie mógł pomieścić 130 ton tego paliwa.