Zasięg wynosił 3400 Mm przy prędkości 10 węzłów.
Na uzbrojenie artyleryjskie okrętu składały się dwa pojedyncze działa kalibru 120 mm Hontoria M1883 L/35, cztery pojedyncze działa 6-funtowe kal. 57 mm Nordenfelt L/45 i kartaczownica Nordenfelta kal. 25,4 mm (1 cal) L/40. Broń torpedową stanowiły dwie pojedyncze wyrzutnie kal. 356 mm (14 cali), z zapasem sześciu torped.
„Martín Alonso Pinzón” miał pancerz pokładowy o grubości 12,7 mm (½ cala), chroniący pomieszczenia maszynowni i kotłów.
Załoga okrętu składała się z 91 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba „Martín Alonso Pinzón” został przyjęty w skład Armada Española w 1893 roku. Nazwa jednostki upamiętniała hiszpańskiego żeglarza i podróżnika, Martína Alonso Pinzóna. W momencie wybuchu wojny amerykańsko-hiszpańskiej jednostka należała do eskadry hawańskiej, znajdując się w Caibarién. 14 sierpnia 1898 roku na redzie Caibarién okręt wdał się w wymianę ognia z pomocniczą kanonierką USS „Mangrove”, nie wiedząc o zawartym rozejmie. Żadna ze stron nie uzyskała trafień i nie poniosła żadnych strat; było to ostatnie starcie zbrojne w wojnie. Okręt wycofano ze służby w 1914 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kanonierki torpedowe typu Temerario Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni La Graña w Ferrol Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019