de Lattre de Tassigny sugerując, iż powinien on podpisać akt kapitulacji po obu stronach, ponieważ do roku 1942, gdy został aresztowany i zdegradowany przez petainistów, służył w Armii Rozejmowej.
Brytyjczycy oddali Francuzom Saarę, Palatynat oraz tereny na zachód od Renu, zaś Amerykanie Badenię, Wirtembergię, Lindau i cztery okręgi Hesji na prawym brzegu Renu. Niedługo później Francja otrzymała także berlińskie dzielnice Reinickendorf i Wedding.
Siedzibą władz okupacyjnych zostało uzdrowisko Baden-Baden, którego nie dotknęły zniszczenia wojenne.
3 czerwca 1948 francuska strefa okupacyjna połączyła się ze strefami brytyjską i amerykańską w Trizonię.
23 maja 1949 na jej terenie powstała Republika Federalna Niemiec.
Protektorat Saary
Wśród ziem przekazanych przez Brytyjczyków znalazła się również Saara, która jednak nie weszła w skład francuskiej strefy okupacyjnej. Został tam utworzony protektorat, na którego terytorium podjęto próbę degermanizacji. Na skutek referendum z 23 października 1955 będącego wynikiem porozumień w Paryżu, w którym 67,7% wybrało stronę niemiecką, 1 stycznia 1957 Saara wróciła do Niemiec.
Władze strefy okupacyjnej Komendant wojskowy gen. armii Jean de Lattre de Tassigny (8 maja – 26 lipca 1945)