Alfons Teodor Lemański (ur. 25 sierpnia 1914 w Grudziądzu, zm. 7 stycznia 1997 w Kwidzynie) – nauczyciel, etnograf amator, założyciel i pierwszy powojenny kierownik Muzeum w Kwidzynie. Członek Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego.
Życiorys Alfons Lemański był synem Teodora Lemańskiego herbu Bukowczyk, zatrudnionego jako kołodziej w Fabryce Narzędzi Rolniczych „Unia” w Grudziądzu oraz Franciszki z domu Chełkowskiej. Miał on czworo rodzeństwa – brata Zygmunta i siostry: Magdalenę, Jadwigę oraz Elżbietę.
W lutym 1948 roku ożenił się z Olimpią Bóraczyńską, nauczycielką która pochodziła z Kostopola. Pracowali razem w szkole w Rakowcu. Mieli trzy córki i trzech synów: Alina (ur. 1948), która z zawodu jest technologiem drewna, osiadła w Poznaniu; Janusz (ur. 1950), jest przedsiębiorcą: Teresa (ur. 1951), mgr ekonomii, zamieszkała w Gdyni; Maria (1956-1995), była germanistką; Marek (1958-1985), był on bibliotekoznawcą, mieszkał w Olsztynie; Wojciech (ur. 1962), jest ekonomistą. Żona Lemańskiego, Olimpia przez posiadanie tak licznej rodziny, nie pracowała zawodowo, lecz zajmowała się domem. Byli oni zgodnym, kochającym się małżeństwem. Rodzina była wielkim wsparciem dla Lemańskiego przy wszystkich jego działaniach.