Jego współtowarzyszem w znacznej ilości wypraw był Franciszek Wojciechowski. Dzięki tym działaniom w muzeum powstał Dział Historii, który obejmował zabytki i dokumenty związane z plebiscytem w 1920 roku na Powiślu, działalnością Związku Polaków w Niemczech, a także wydawnictwa Oficyny Kantera w Kwidzynie. Natomiast materialne zabytki kultury stały się podstawą utworzenia i rozwoju Działu Etnografii, który dokumentował region Dolnego Powiśla.

W 1965 roku wspólnie z Wojewódzkim Konserwatorem Przyrody Alfonsem Sikorą rozpoczęli organizację na ostatniej kondygnacji budynku działu przyrodniczego, jego otwarcie miało miejsce 3 maja 1967. W następnych latach muzeum rozwijało się, zbudowano między innymi scenę plenerową na dziedzińcu zamkowym, gdzie wystawiano spektakle teatralne i organizowano inne imprezy kulturalne.

Od stycznia 1973 roku Muzeum Kwidzyńskie funkcjonuje jako oddział Muzeum Zamkowego w Malborku.

Na początku roku 1975 Lemański obchodził 25-lecie pracy w Muzeum Kwidzyńskim, w uroczystości wzięli udział przedstawiciele władz miejskich dyrekcji Muzeum Zamkowego w Malborku.