Irena Lechowa (ur. 17 sierpnia 1924 w Białymstoku, zm. 17 sierpnia 1991 w Łodzi) – polska etnografka. Pracowniczka Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi i członkini Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego.

Życiorys Córka Mikołaja Sochonia i Nadziei z Rajeckich. W latach 1938–1939 uczyła się w prywatnym Gimnazjum i Liceum im.Henryka Sienkiewicza. Wykształcenie średnie zdobyła w Liceum im. H. Sienkiewicza w Białymstoku (maturę zdała w 1947). Następnie studiowała pedagogikę na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Łódzkiego. W 1952 otrzymała stopień magistra filozofii w zakresie pedagogiki społecznej na podstawie pracy Sprawa kobieca w twórczości Elizy Orzeszkowej. Następnie podjęła studia etnograficzne i uzyskała magisterium na podstawie pracy Ekonomiczne i społeczne podstawy tkactwa chałupniczego w Dłutowie, powiat łaski.

W 1950 wyszła za mąż za Józefa Lecha – etnografa i pedagoga. Mieli jedną córkę Marię Lech Schmidt, anglistkę.

Irena Lechowa uhonorowana była Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1975) oraz wieloma innymi odznaczeniami i wyróżnieniami. Zmarła w Łodzi 17 sierpnia 1991 i tam została pochowana.