Anny w Nowym Targu oraz starej części cmentarza nowotarskiego i zieleni na placu Słowackiego.
Zabiegał o odtworzenie zniszczonego kopca grunwaldzkiego w Nowym Targu oraz renowację krzyża grunwaldzkiego w Szaflarach.
12 i 13 października 1959 w Wieliczce, podczas zjazdu społecznych opiekunów zabytków województwa krakowskiego, Czesław Pajerski zgłosił wniosek o powołanie muzeum regionalnego w Nowym Targu, którego patronatem byłoby Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze. Postulat spotkał się z aprobatą Zarządu Głównego PTTK, które, mając z cel ochronę dóbr kultury – popierało powstawanie regionalnych muzeów. Od tamtego czasu grupa założycieli, członkowie Komisji Opieki nad Zabytkami Oddziału PTTK Gorce w Nowym Targu: Czesław Pajerski, Czesław Stahl, Stefania Przybysz-Szewczyk, Balbina Białońska, Wacław Giełczyński, Franciszek Potoczek oraz Alojzy i Teofil Zubek rozpoczęli pracę nad organizacją placówki, czego pierwszym krokiem było gromadzenie kolekcji. Na prośbę organizatorów, mieszkańcy Nowego Targu przekazywali do mającego powstać muzeum: wyroby rzemieślnicze, pamiątki rodzinne, fotografie, narzędzia, zabytkowe przedmioty codziennego użytku. W trakcie 7 lat uzbierano 1500 eksponatów etnograficznych i historycznych, z czego dużą część stanowiły przedmioty z prywatnych zbiorów Czesława Pajerskiego.