Pracował jako starszy asystent Kliniki Psychiatrycznej Uniwersytetu Warszawskiego. W 1930 mieszkał w Warszawie, przy ul. Chłodnej 27. Święta Bożego Narodzenia w 1931 spędził w Zakopanem. W 1934 został wybrany do Zarządu Związku Lekarzy Państwa Polskiego. W 1936 ponownie wybrany do władz związku, powierzono mu funkcję sekretarza zarządu. Był w kadrze zapasowej 2 Szpitala Okręgowego i podlegał pod PKU Warszawa-Miasto III. Był członkiem Stowarzyszenia Uczestników Walki o Szkołę Polską. W 1938 startował w wyborach do samorządu Warszawy w Okręgu XIII z list PPS i Klasowych Związków Zawodowych. W 1939 pracował w Centralnej Przychodni Wojskowej 1 Szpitala Okręgowego w Warszawie.

Podczas kampanii wrześniowej, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach wzięty do niewoli przez Sowietów. Według stanu z maja 1940 był jeńcem obozu w Kozielsku. Między 10 a 11 maja 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 59/1 poz 109, nr akt 2038 z maja 1940. Został zamordowany między 11 a 13 maja 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Nie został zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943.