Kiedy NASA użyła po raz pierwszy komputera do wyznaczenia orbity misji Mercury-Atlas 6, pilot John Glenn zażądał aby Katherine zweryfikowała poprawność obliczeń. W 1969 była zaangażowana w zaplanowanie pierwszego załogowego lotu na Księżyc w misji Apollo 11. W 1970 przygotowane przez nią awaryjne karty nawigacyjne i obliczane doraźnie mapy astronomiczne pomogły w bezpiecznym powrocie misji Apollo 13.
W ostatnich latach kariery pracowała m.in. przy programie wahadłowców kosmicznych.
W 2016 jeden z budynków NASA w Langley Research Center został nazwany na jej cześć Katherine G. Johnson Computational Research Facility.
Życie prywatne W 1956 jej mąż, James Goble, zmarł na zaawansowany guz mózgu. W 1959 wyszła ponownie za mąż, za Jamesa A. Johnsona. W 2017 miała sześcioro wnuków i 11 prawnuków, i mieszkała w Wirginii.
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy matematycy XX wieku Kategoria:Amerykańscy matematycy XXI wieku Kategoria:Amerykańscy stulatkowie Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 2020 Kategoria:Artykuły utworzone w ramach WikiGap 2019 Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem Kongresu