Krążowniki lekkie typu FK – seria jednostek określanych jako „krążowniki floty” (Flottenkreuzer), projektowana przez niemiecką cesarską marynarkę wojenną w czasie I wojny światowej jako następca krążowników typu Cöln zamówionych w 1915 roku. Początkowo projektowano je jako jednostki szybsze (co miało być przydatne w ramach misji zwiadowczych) kosztem uzbrojenia w stosunku do poprzedniego typu, jednak w ostatnich wersjach projektów uzbrojenie było takie jak na poprzednikach. Zespół projektowy stworzył pięć różnych wariantów: FK 1, FK 1a, FK 2, FK 3 i FK 4. Propozycje wahały się od jednostek o wyporności od 3000 do 7500 ton metrycznych, uzbrojonych w artylerię główną złożoną z od pięciu do ośmiu dział kal. 15 cm. Każdy kolejny projekt był większy od poprzedniego, zwiększano także uzbrojenie i moc napędu. Żaden z projektów nie wszedł do budowy, ponieważ w ostatnich latach I wojny światowej niemiecka marynarka wojenna zmieniła priorytety na budowę okrętów podwodnych.