13 września 1941 był ranny w walce.

Brał udział w walkach obronnych na Litwie, Łotwie i w obwodzie pskowskim i leningradzkim (w tym pod Ługą) w 1941, w operacji toporiecko-chołmskiej i walkach na południe od Rżewa w 1942, w walkach w obwodzie orłowskim i kurskim, wyzwalaniu Briańska i operacji newelskiej w 1943, w walkach o Witebsk, operacji białoruskiej m.in. na terytorium obwodu witebskiego i Litwy w 1944 i w operacji wschodniopruskiej (w tym w szturmie na Królewiec) w 1945. Jako zastępca dowódcy 1 Armii Czerwonego Sztandaru 1 Frontu Dalekowschodniego brał udział w wojnie z Japonią latem 1945, po zakończeniu działań wojennych został dowódcą 87 Korpusu Piechoty na Dalekim Wschodzie, od września 1947 do czerwca 1948 był dowódcą 1 Gwardyjskiego Korpusu Piechoty w Moskiewskim Okręgu Wojskowym, później został pomocnikiem dowódcy Uralskiego Okręgu Wojskowego. Od lipca 1950 do lipca 1951 uczył się na wyższych kursach akademickich przy Wyższej Akademii Wojskowej, od lutego 1951 do 29 kwietnia 1953 był pomocnikiem dowódcy Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, następnie zakończył służbę wojskową.